2 - النّوبة الاولى ( 20 / 54 - 25 ) قوله تعالى : « قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي » ( 5 ) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من . « وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي » ( 26 ) و آسان كن مرا كار من . « وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي » ( 27 ) و بگشاى گره از زبان من . « يَفْقَهُوا قَوْلِي » ( 28 ) تا در بيابند سخن من . « وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي » ( 29 ) و مرا از كسان من مردى بار كش ده . « هارُونَ أَخِي » ( 30 ) و آن هارون است برادر من . « اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي » ( 31 ) پشت من و نيروى من به او سخت كن . « وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي » ( 32 ) و او را در كار [ پيغامبرى ] انباز من كن . « كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً » ( 33 ) تا به پاكى ترا ياد كنيم . « وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً » ( 34 ) و ترا در ياد داريم به ياد فراوان . « إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً » ( 35 ) تو بما بينايى [ و دانايى ] . « قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى » ( 36 ) فرمود آنچه خواستى ترا داديم اى موسى . « وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى » ( 37 ) و بر تو سپاس نهاديم بارى ديگر . « إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ » آن گه كه آگاهى افكنديم بما در تو . « ما يُوحى » ( 38 ) آن آگاهى كه افكنده آمد به او . « أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ » كه موسى را در تابوت كن ، « فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ » و آن تابوت در دريا افكن . « فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ » تا دريا او را با كران افكند .